Triathlon

Triathlon

juni 21, 2018 Uncategorized 5

Ken je dat gevoel wanneer een dag of gebeurtenis waar je eindeloos naar uit hebt gekeken of naartoe hebt gewerkt, in 2 keer knipperen voorbij lijkt te zijn? Dat had ik dus afgelopen weekend. Mijn vriend had een half jaar geleden het spontane idee om ons in te schrijven voor de 1/8e Triathlon en terwijl ik nog nooit op een racefiets had gezeten en als kind ooit bijna ben verdronken in natuurwater, zei ik: “Ja, leuk, doe maar!”

Een periode van ontkenning volgde, waarin ik steeds dacht ‘Ohh, het duurt nog wel even. Tijd genoeg om te trainen!’ Nu zijn de afstanden niet gigantisch (500m zwemmen, 20 km fietsen en 5 km hardlopen), maar toch begon ik me enigszins zorgen te maken toen de maand maart aanbrak en ik nog steeds niets had gedaan. Dat probeerde ik dan weer goed te praten met gedachten als ‘Vroeger sportte ik toch elke dag? Tenniste ik moeiteloos uren achter elkaar….dan moet dit ook nog wel lukken.’

Terwijl de onzekerheid toenam, werd het buiten mooier weer en langer licht: tijd om op de fiets te stappen dus! Ik had er eentje mogen lenen van vrienden, waar ik erg dankbaar voor was. Hoewel doodeng de eerste keer, smaakte het wielrennen naar meer. Het werd april en mijn vriend en ik stapten geregeld op de trappers. In mei waagden we ons voor het eerst in het open water van de Bossche Zuiderplas en eens per week zorgde ik dat ik een rondje hardliep.

Vol vertrouwen en met veel zin startte ik uiteindelijk dus afgelopen weekend in Rosmalen. Wat was het heerlijk om die gezonde wedstrijdspanning weer te voelen, zeg! Hoewel ik met de laatste zwemmers uit het water kwam, voelde ik dat ik nog ontzettend veel energie en kracht had voor de volgende twee onderdelen. Helder van geest en vastberaden om tijd terug te winnen, haalde ik één voor één andere deelnemers in. Vrouwen en mannen. Jong en oud. Wat een beetje competitiegevoel wel niet los kan maken in een mens!

Blij en trots was ik toen ik uiteindelijk met een tijd van 1:24:03 en als 82e (van 160 deelnemers) over de finish kwam. En de les die ik eens te meer had geleerd? Vergeet niet te genieten van de weg. De weg die soms nog onduidelijk is, maar langzaam maar zeker tot je einddoel leidt. Omarm zowel de onzekere als mooie momenten die je op die weg tegenkomt; ze maken het allemaal de moeite waard.

5 antwoorden

  1. Kees den besten schreef:

    hahaah geweldig en NU blijven sporten….

  2. Sandra Blomen schreef:

    Supermooi geschreven en heel herkenbaar, Sanne. Tevens een dijk van een prestatie die je hebt geleverd, om trots op te zijn!

  3. Anne-Claire schreef:

    Wat leuk Sanne en gefeliciteerd met deze stap!! Heel grappig dat ik dit las en van het weekend precies hetzelfde heb meegemaakt. Mijn vriend tennist (goh!) 5x per week (was nog niet toen we elkaar leerde kennen haha) en hij probeert met al 4,5 jaar over te halen om mee te gaan. Ieder half jaar krijgt ie me de baan op en ben ik na een half uur klaar, geen zin meer. Dit keer had ie ons ingeschreven voor de mix clubkampioenschappen en ik kon geen nee meer zeggen. Afgelopen weekend was het dan zover, ondanks 10 jaar amper een racket aan te hebben geraakt, bereikte we de finale, pure wilskracht van mijn kant en 5 dagen later nog steeds spierpijn, maar wat heb ik dus onwijs genoten! Had het nooit verwacht, maar het was dat competitiegevoel dat omhoog kwam en de focus die daar bij kwam die ik achteraf gezien onwijs gemist heb! Sorry wilde je eigenlijk alleen feliciteren in plaats van een spontaan levensverhaal erop zetten haha, maar heel herkenbaar wat je schrijft! Onwijs veel succes komende tijd en mocht je nog eens in London zijn dan laat het mij weten xxx

  4. Wende schreef:

    Beste Sanne, wat een open en eerlijk schrijven. Mooi! Het is herkenbaar voor mij. Het gaat uiteindelijk om de reis en minder om het doel. Dank voor het delen!

  5. Jason Tan schreef:

    Hi Sanne,
    Goed verhaal, mooie website en ik wens je het allerbeste in je nieuwe avontuur met je eigen coaching praktijk. Super dat je dit hebt gedaan!
    Groetjes,
    Jason

Laat een reactie achter op Wende Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *